Мин – әтиемнең иркә кояшы
Кошка очар өчен ике канат кирәк булган кебек, балага да тормыш юлыннан абынмыйча, җиңеллек белән узар өчен, әти белән әни кирәк. Әни ул наз булса, әти – таяныч. Мин үземне бик бәхетле, дип әйтә алам. Әнием дә бар, яклаучым, терәгем – әтием дә бар. Бүген әтием Альберт Нуретдинов хакында сөйләп үтәсе килә.